اربعین حسینی، سلام بر بانوان فاتح عاشورا

اما جنگ حضرت زینب از هر نظر بر تارک تمامی این جنگ‌ها درخشید. چگونه؟

عاشورا یک نبرد دفاعی بود و امام حسین (ع) بارها به‌دشمن پیشنهاد کرد که به‌جای کشانیدن کار به جنگ و خون‌ریزی، راهش را باز کنند تا برود.

دشمن یکی از ۲چیز را می‌خواست یا تسلیم یا جنگ و کشته شدن.

زنان عاشورا و هم‌چون زینب کبرا زنانی که برگزیدگان فرزانه عصر خویش بوده و بعضاً مانند زینب کبری (ع) برای شرکت در حماسه عاشورا همه تعلقات، شوهر و زندگانی خویش را طلاق گفته و از همه‌چیز گذشته بودند.

اسارت بود با هزار محنت، شکنجه و تحقیر تا برسد به گرسنگی‌ها و تشنگی‌ها و حتی تلفاتی که داشت. اما چنان‌که عملاً در تاریخ شاهدش بودیم، چنان سریع و وسیع، طنین پیام را در کوفه و شام پراکند که نه‌تنها ظرف ۲۰روز خلیفه فاتح جنگ را تا حد اظهار ندامت کردن به شکست کشانید، بلکه چنان کرد که دودمان یزید، آل یزید و… ظرف چند سال سرنگون و نابود شدند.

این نبرد در اسارت بسا بسا سخت‌تر از سختی نبرد تا شهادت بود زنان اسیر همراه با سران بریده عزیزترین عزیزان در مقابل وحوش امپراطور زمان با تمامی وحشیگیریهایشان. این مأموریت بسیار دشوارتر از شهادت بود اما این زنان والا، از نوجوانان تا سالخوردگان، بسی قویدل و قدرتمند و استوار که حتی یک نقطه ضعف و در‌هم‌شکستگی از کوچک‌ترین‌شان دیده نشد، به‌رهبری یک زن، زینب کبری، دختر رشید فاطمه و علی (ع)، این مسئولیت برزگ تاریخی را به‌انجام رساندند.

آری، این شجاعت و شهامت بی‌نظیر بود که عاشورا را در زمان و مکان در طول تاریخ ساری و جاری ساخت به‌طوری‌که هزاران مجاهد و مبارز در نبرد با یزید دوران چنان سراپای ارتجاع وحشی را هدف قرار داده و می‌دهند که آرزوی امپراطوری در چند قرن و چندین کشور را بر دل‌شان نشاندند و این مبارزه را بی‌تردید تا گسستن بند از بند این رژیم ضدبشری ادامه خواهند داد.

مسعود رجوی – منتخب سخنان (کلیپ صوتی) در تماس با اشرف -۲۱آذر ۱۳۸۸

«صحبت را با سلام و درود و سر ساییدن بر آستان خون خدا سیدالشهدا باید آغاز کرد. با سر ساییدن بر آستان پیامبر جاودان آزادی.

السلام علیک و علی الارواح التی حلت بفنائک. سلام به تو و همه روانهای پاک و پاکیزه‌یی که به آستان تو فرود آمدند از روز عاشورا از اشرف و موسی و جاودانه فروغها، تا۶ و ۷ مرداد در خاک خودت.

فلعن الله امة اسست اساس الظلم و الجور علیکم. لعنت خدا بر آنانی که پایه و اساس ظلم و ستم را بر علیه تو و مجاهدانت گذاشتند. لعنت بر خمینی و مزدورانش و همدستانش و پشتیبانانش. و لعن الله امتاً قتلتکم لعنت خدا به آنهایی که بر روی تو و مجاهدانت تیغ و شمشیر کشیدند و شلیک کردند. و لعن الله الممهدین لهم بالتمکین من قتالکم، و آنهایی که اسباب کار را آماده کردند؛ تبلیغ کردند زمینه ساختند، راه را هموار کردند. جاده را صاف کردند، کم یا زیاد. و چه سعادتی بالاتر که امروز مجاهدان تو سرفراز. برئت الی الله پناه می‌برند و بیزاری می‌جویند به جانب خدا و الیکم به جانب تو و جبهه تو و اردوگاه تو. منهم و من اشیاعهم. از مرتجعان حق‌ستیز و مزدورانشان و اتباعهم و اولیائهم. و پشتیبانانشان و تحت‌امرهایشان.

یا ابا عبدالله انی سلم لمن سالمکم این صدای مجاهدین است. در صلح و صفا با هر کسی که با تو در صلح و صفا باشد و حرب لمن حاربکم و در جنگ و ستیز ابدی و دائمی با مرتجعان حق ستیز حاکم بر ایران برای سرنگونی آنها، الی یوم‌القیامه تا روز رستاخیز. و لعن الله آل زیاد و آل مروان و آل خمینی! و لعن الله بنی امیة و بنی خمینی قاطبهٔ و لعن الله ابن مرجانه و لعن الله عمربن سعد و لعن الله شمراً و لعن الله امة اسرجت و الجمت و تنقبت لقتالک.

آنهایی که اسب زین کردند، زرهپوش از روی مجاهدان تو عبور دادند، به جانب آنها شلیک کردند. آنها را در دخمه بردند، گروگان گرفتند، آسیب رساندند و شکنجه کردند.ا.بابی انت و امی، پدر و مادرم فدای تو باد.

آی مردم ایران

هل من ناصر ینصرنی! به جانب آزادی و به جانب حاکمیت مردم ایران برای رهایی از ستم رژیم پلید آخوندی، مظهر شرک و کفر و ارتجاع، جرثومهٔ جاهلیت و بربریت و خطاب به مولایمان ولی لمن والاکم عدو لمن عاداکم. در خضوع و دوستی و فروتنی با هر کس که با تو و در جبهه توست و در ستیز و دشمنی با هر آن کس که با تو و ارزشهای تو، که ارزشهای پیامبر جاودان آزادی است، ستیزه می‌کند.

اللهم ان هذا یوم تبرکت به بنو امیه، در زیارت عاشوراست روزی که در آن+ میمون وار و با سخافت، شادی کردند، قتله سیدالشهدا، و ابن آکلهٔ الاکباد اللعین، و بنو خمینی اللعین ابن اللعین، علی لسانک و لسان نبیک

لعنت بر آنها از سوی خدا، از جانب خدا، و رسول خدا و ائمه هدی. اللهم العن العصابة التی جاهدت الحسین و المجاهدین.

خدایا اون گروه و دستجاتی را که هم‌چون شمر و یزید و خمینی و تابعان و مزدوران آنها در هر کجا و در هر سرزمینی بر روی حسین و مجاهدانش و رهروانش و شیعیانش و مجاهدانش تیغ و تبر کشیدند، به لعنت ابدی و نفرین دائمی گرفتار کن. عصابة اللتی جاهدت الحسین و المجاهدین، و شایعت و بایعت و تابعت علی قتله و قتلهم همراهی کردند، گام برداشتند، شلیک کردند، داس و تبر زدند، بر قتل او و مجاهدینش.

السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین، و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین و علی مجاهدین الحسین.

بله بله! این جنایتها، این فضاحتها، و این کارهای کثیف و رذیلانه چیزهایی نیستند که در تاریخ ایران و در تاریخ عراق فراموش بشوند، نخواهیم گذاشت، هرگز نخواهیم گذاشت».

مریم رجوی -عاشورا ۴ تیر ۱۴۰۵ (پاریس)

این نسل‌های پی‌ در پی که در برابر دیکتاتوری سرخم نمی‌کنند

این قیامهای ادامه‌دار، این عزم خروشان برای به‌دست آوردن آزادی

که با هیچ سرکوب و کشتاری فروکش نمی‌کند

همه الگوی حماسه جاودان حسین‌ (ع) را پیشاروی خود دارند

همه از کربلا سرمشق گرفته‌اند

که آری با فداکاری می‌توان سد ظلم و استبداد را درهم شکست

حسین (ع) برخاسته بود تا حقیقت آن آیین رهایی‌بخش را

از مسخ شدن و ذبح شدن توسط ارتجاع اموی نجات دهد

تا سرمشق شکستن جبرها و زنجیرهای ستم و بهره‌کشی برای جامعهٔ اسیر باشد

برای این هدف، فدای حداکثر و مقاومت به هر قیمت را در پیش گرفت

«سلام بر تو، ای خون خدا و فرزند خون او،

ای خون جاری دوران، ای خون جوشان در رگ‌های عدالت،

و ای یگانه بی‌همتا سلام برتو و بر آن جانهایی که در آستانت فرود آمدند
و با تو تا مرز جاودانگی همسفر شدند.
ای فروغ‌های جاودان و خاموش‌نشدنی آن غروب خونین

سلام بر شما از ژرفای دل ما،
سلامی که پایان نمی‌پذیرد تا آن دم که نفس در سینه داریم
و تا آنگاه که شب و روز در رفت و آمد است.

روز شهادت امام حسین برای ما هم روز سوگ عظیم است و هم روز درخشش یک الگوی جاودان برای انقلاب و برای رهایی است.

پیام او فدای حداکثر برای شکستن بن‌بستهاست.

خلقی که به این پیام رو می‌آورد و از بها پرداختن دریغ نمی‌کند، شکست ناپذیر می‌شود و موانع را از سر راه برمی‌دارد. آخوندها، شاهان و حاکمان ستمگر در هر دوره‌یی بسیار کوشیده‌اند که پیام عاشورا را مسخ کنند و روح شورش و خونخواهی و آزادی‌طلبی را از آن بگیرند.

اما قیام حسین علیه‌السلام وجدان حق‌طلبی و ظلم‌ستیزی در جامعه بوده و هست از نسل‌های دوردست تا امروز.

عاشورا که در عواطف توده‌های مردم ما عمیقاً رسوخ کرده، سرمایه بشریت در زنجیر و تشنه عدالت و آزادی است.

سرمایه‌یی است همیشه جوشان. سرمایه‌یی است که زَوال نمی‌پذیرد و گَرد شاه و شیخ بر آن نمی‌نشیند.

این نسل‌های پی‌ در پی که در برابر دیکتاتوری سرخم نمی‌کنند، این قیامهای ادامه‌دار، این عزم خروشان برای به‌دست آوردن آزادی

که با هیچ سرکوب و کشتاری فروکش نمی‌کند، همه الگوی حماسه جاودان حسین‌ (ع) را پیشاروی خود دارند. همه از کربلا سرمشق گرفته‌اند که آری با فداکاری می‌توان سد ظلم و استبداد را درهم شکست

و می‌توان تعادل‌قوای نابرابر را دگرگون کرد، برای جامعه ایران، عاشورای حسینی به‌طور تاریخی، الگوی زندهٔ پایداری در سختی و داغ و درد است.

الهام ایستادگی در برابر «جبار گردن‌کشی» است که به‌قول امام حسین

«بر ضعیف سخت‌گیر است و فرمانروایی است که خدا را نمی‌شناسد» (۱). همان جبار گردن‌کش، این دشمن خدا و خلق، که در ماه دی هزاران جوان و نوجوان را به‌قتل رساند. مجروحان را روی تخت بیمارستان هدف قرار داد و خیابان‌ها را با خون فرزندان ایران رنگین کرد. اما مادران و پدران داغ‌دار، خاکسپاری هر شهید را به مراسم تجدید عهد و ادای سوگند برای ادامه راه‌شان بدل کردند.

نفرین مادران داغ‌دار و لعنت تاریخ بدرقه کنندهٔ خامنه‌ای شد که حکومت‌اش را با کیسه‌های سیاه پرخون به پایان برد.

حالا پسر او که همدستش در همان کشتار بود به اعدام‌های ضحاک‌وار روزانه پناه برده است.

اما هر شهیدی که به خاک می‌افتد و هر سری که بالای دار می‌رود، بذری است که از آن، درخت آزادی می‌روید.

هشت مجاهد خلق و دهها شورشگر قیام که در هفته‌های اخیر سربه‌دار شده‌اند، در امتداد نبرد کربلا به میدان آمده‌اند. یگان وحید، وحید قهرمان و یارانش. سخنان‌شان در بی‌دادگاهها را بشنوید که می‌گویند برای براندازی ولایت فقیه به‌پا خاسته‌اند، وصیت‌نامه‌ها و پیام‌هایشان را بخوانید، سرودخوانی‌شان در قتل‌گاه قزل‌حصار در آستانه حلق‌آویز شدن را گوش کنید.

این قطره، قطره خونهای به زمین ریخته در عاشوراست که باز به حرکت درآمده و به میدان آمده.

آنها نمرده‌اند. بلکه امیدهای زنده مردم سرکوب‌شده‌اند. خودشان گفتند انماالحیات عقیده و جهاد

آنها نمرده‌اند. بلکه جنگاوران و زنان و مردان اهل جنگ و خروش در صف اول قیام‌ها هستند که باز می‌آیند.

باشد که روز بزرگ دادخواهی، دادخواهی همه خونها از خون سرور شهیدان امام حسین تا امروز فرا برسد.

به قول مسعود «به راستی که اگر سیدالشهدا تماماً و مطلقاً بر هر چه ستمگری و مانع کمال انسان، شوریده است، پس قصاص خون او را فقط آن هنگام می‌توان باز پس گرفته دانست که فرا راه کمال بشری هیچ دست‌انداز ستم‌گرانه‌یی نبوده، و همواری اجتماعی تکامل، به‌غایت تأمین شده باشد» (۲).

برای ما حسین نام آیین و ایدئولوژی زنده‌یی است، در پیکار دائمی با میرایی و سکون و بازگشت.

آیینی که می‌گوید حرکت کن، امید داشته باش و امیدها را بیافرین.

در سختی، در بغرنجی، در آنجا که گویا دیگر راهی نیست،

بله در همان جاها بسا امکانها و گشایش‌ها را کشف کن. یعنی شکرگزار باش. مگر این معنای نیایش‌های حسین (ع) نیست؟ آن هم در راهی که به سوی قتلگاه خود می‌رفت.

با الهام از سرور شهیدان، مجاهدین امروز با ایستادگی بر سر اصول و بر سر ارزش‌های آرمانی و با سد بستن در برابر طبقات ستمگر و استثمارکننده، همان راه امام حسین را می‌روند.

جنبشی است که مطابق کلمات زیارت عاشورا هرگز به ارتجاع شاه و شیخ آلوده نشده است.

حسین (ع) برخاسته بود تا حقیقت آن آیین رهایی‌بخش را از مسخ شدن و ذبح شدن توسط ارتجاع اموی نجات دهد؛ تا سرمشق شکستن جبرها و زنجیرهای ستم و بهره‌کشی برای جامعهٔ اسیر باشد که برای این هدف، فدای حداکثر و مقاومت به هر قیمت را در پیش گرفت و این پیامی است برای انسان‌ بپا خاسته در هر زمان در هر مکان هم‌چنان که امروز این پیام برای مجاهدین است».

پانوشت:

نامه امام حسین به بزرگان امت، تحف‌العقول، صص ۲۳۷ و ۲۳۸ و ۲۳۹
پرتوی از زیارت عاشورا