728 x 90

رویداد تاریخی

سالروز شهادت امام موسی کاظم (ع)، هفتمین پیشوای تشیع انقلابی

-

شهادت امام موسی کاظم(ع)، هفتمین پیشوای تشیع انقلابی
شهادت امام موسی کاظم(ع)، هفتمین پیشوای تشیع انقلابی

۲۵رجب

سالروز شها‌دت هفتمین پیشوای تشیع انقلابی

سمبل صبر و استقامت در برابر شکنجه و زندان

به‌زانو درآورندهٴ جلادان و ستمگران دوران

امام موسی کاظم (ع)

روز بیست و پنجم ماه رجب سال ۱۸۳ هجری، بغداد در سوگ هفتمین پیشوای تشیع انقلابی موسی‌ابن‌جعفر (امام موسی کاظم) عزادار شد. امام موسی کاظم که به‌مدت ۳۵سال عهده‌دار امامت و راهبری جنبش شیعیان خاندان پیامبر(ص) بود، در هفتم ماه صفر سال ۱۲۸هجری در «ابواء» متولد شد و در سن ۵۵سالگی به‌دستور خلیفه هارون‌الرشید و توسط یک کارگزار دژخیم او به‌نام «سندی بن‌شاهک» در زندان به‌شهادت رسید.
 
امام موسی کاظم (ع) در مدت ۳۵سال امامت خود با چند خلیفه عباسی مواجه و درگیر بود که عبارت بودند از: خلیفه منصور دوانیقی قاتل امام ششم(ع) که تا پایان عمر وی به‌مدت ۱۰ سال طول کشید. سپس دوران خلافت مهدی عباسی رسید و بعد از او دوران کوتاه موسی بن‌محمد عباسی که حدود ۱۳ماه بیشتر نبود و در‌ آخر هم به‌مدت ۱۵ سال اواخر زندگانی پر ارج امام مصادف بود با دوران خلافت هارون‌الرشید عباسی.
 

امام کاظم از سوی خلفای عباسی پیوسته تحت نظر قرار داشت و در معرض فشار وشکنجه وزندان بود،  اما در همان شرایط دشوار، جنبش و تشکیلات مخفی تشیع را در پهنهٔ بسیار وسیعی از قلمرو اسلامی آن روزگار، هدایت نمود و نسلی از مردان و زنان برجسته و پیشتاز را تربیت کرد.

دوران رهبری امام هفتم به ویژه با تربیت نسلی از زنان والای مجاهد ممتاز می شود که همچون دخترش حضرت معصومه علیها سلام، با ترک خانواده و زندگی معمول، تمام زندگی خود را وقف مجاهدت رهاییبخش کردند.

امام کاظم در شرایط دشوار و پر اختناقی می‌زیست و هرگز فرصت نکرد مانند امام باقر و امام صادق به‌فعالیت علنی بپردازد. اما او در همان شرایطی که  از سوی هر چهار خلیفه تحت فشار و شکنجه و زندان بود، با مجاهدت و فداکاری بسیار، مردانی را تربیت کرد و به اقصی نقاط دنیا می‌فرستاد و بدین وسیله توسط همان شبکه سری، امور شیعیان را هدایت می‌کرد.
امام هفتم سمبل و تجسم مقاومت و سازش‌ناپذیری پیشوایان توحید بود. هارون‌الرشید سعی کرد شرایط فشار زندان را هرچه بیشتر افزایش دهد تا شاید امام را به‌تسلیم وادار کند.اما هر چه فشار را زیادتر کرد با مقاومت بیشتر روبرو شد. این‌چنین بود که سرانجام حکم قتل امام را صادر کرد و او را پس ازتحمل سالها اسارت به‌شهادت رساند.
 
از زندان تا شهادت
 روز بیستم شوال ۱۷۹هجری هارون‌الرشید که از تسلیم امام مایوس شده و از محبوبیت وی آگاه بود،  وزیرش فضل بن‌ربیع را برای دستگیری امام هفتم(ع) فرستاد و آن حضرت را در حالی‌که کنار مزار پیامبر(ص) به‌نماز ایستاده بود، دستگیر کرده و به‌بصره اعزام داشت تا آن‌جا، در زندان عیسی بن‌جعفر زندانی شود. و مدتی بعد، امام هفتم را به‌بغداد منتقل نمود و به‌"‌سندی‌بن‌شاهک"‌ سپرد تا در زندان هولناکی معروف به‌«عمارت مسیب» زندانی شود. شرایط زندان بسیار سخت بود؛ حبس انفرادی در یک زیر‌زمین تاریک که شب ‌و روز تشخیص داده نمی‌شد، آن‌هم با گذاشتن غل‌و زنجیر و آزار و شکنجه‌های مختلف جسمی و روحی. با این‌حال، زندانبانها در حیرت بودند که این زندانی، موسی‌بن‌جعفر(ع)، چگونه از نمازها و سجده‌های طولانیش خسته نمی‌شود و معمولاً روزه‌دار است و هم‌چنان شکرگزار خداوند است که او را به‌معرفتش رهنمون شده و اینک در زندان فرصتی به‌وی ارزانی داشته تا که بتواند بیشتر با خداوندش راز و نیاز کند.
حدود ۴ سال از زندان موسی بن جعفر(ع) می‌گذشت که هارون با طرحی پلید، طبقی خرمای سمی به‌زندان فرستاد تا "‌سندی‌بن‌شاهک"‌ آنها را با قهر ‌و اجبار به‌خورد امام هفتم(ع) بدهد. چند روزی نگذشت که در روز ۲۵رجب سال ۱۸۳هجری، هفتمین پیشوای تشیع انقلابی در غربت و اسارت به‌شهادت رسید.
مرقد مطهر امام هفتم در شهر کنونی کاظمین عراق، در حالی‌که نواده بزرگوارش امام جواد، نهمین پیشوای تشیع انقلابی نیز در کنار مزارش آرمیده، زیارتگاه شیعیان و پویندگان راه تابناکشان می‌باشد.

 

 
 
										
											<iframe style="border:none" width="100%" scrolling="no" src="https://www.mojahedin.org/if/5b577446-0f3a-4451-b663-0247d1f03dc9"></iframe>
										
									

گزیده ها

تازه‌ترین اخبار و مقالات